Bergen op Zoom, zaterdag 10 december 2011 - Een redelijk zonnige echter wel frisse dag, maar al met al een mooie dag voor alweer de zevende kampioenswedstrijd van dit beregezellige jonge MOC’17 MA1. En het lukte. Een 5 - 1 overwinning en ongeslagen kampioen. Proficiat!

We begonnen de wedstrijd in de 18e minuut en met een 1 - 0 voorsprong. Dat was het moment waarop een paar weken geleden de wedstrijd was gestaakt. Toen op het gewone gras en nu op het kunstgras, met muziek, speaker (Sander bedankt), vaste kampioenswedstrijdenscheids (Henk bedankt), een spandoek (inmiddels 4 jaar oud en steeds voller), een werkend (half en half) scorebord en een leuke schare aan enthousiaste supporters. Het leek niet mis te kunnen gaan. Toch liep het niet allemaal zo soepel als verwacht. Net als afgelopen week in de wedstrijd tegen Marjola Girls MA1 speelde MOC’17 MA1 vandaag in eerste instantie erg slordig en kwamen de meiden van Internos MA1 soms gevaarlijk voor ons doel. Gelukkig keepte Muddy ook nu weer een prima wedstrijd en wist ze ondanks haar blessure menig schot te keren.

Wel konden we deze eerste helft nog onze voorsprong vergroten. Ukkepuk kreeg de bal op haar slof en kon de overigens uitstekend keepende doelvrouw van Internos MA1 passeren. Maar toch in de kleedkamer nog even de puntjes op de i. We waren er nog lang niet, ondanks de voorsprong, maar er was ook zeker geen reden voor paniek. Alle vertrouwen dat deze over het algemeen goed voetballende meiden deze tweede helft echt zouden gaan ballen, toch bleek dat de meiden nog een extra wake-up-call moesten krijgen. En daar zorgden de meiden van Internos wel voor. De bal werd door het aanvallende Internos MA1, rondom ons strafschopgebied, heen en weer getikt, onze verdediging bleek gatenkaas en de 2 - 1 was een feit.

Vanaf dat moment zag ik weer het vertrouwde leuke en goed lopende spel van MOC’17 MA1 op het Rozenoordse voetbalveld. Er werd weer beter overgespeeld, beter gekeken, goed vrijgelopen en zorgvuldiger omgegaan met het balbezit. En dat was ook in de score terug te vinden. De na haar blessure teruggekeerde Linkerd wist een verdiende 3 - 1 op het scorebord te zetten. Ook Beul zat deze tweede helft duidelijk beter in de wedstrijd en tikte de prima uitgespeelde 4 - 1 binnen. Tegen het einde van de wedstrijd kon Duracel, na een eerder mislukte poging, toch de 5 - 1 te scoren.

En dan volgt het verlossende eindsignaal. Muziek aan, felicitaties van de supporters en de tegenstanders, de scheids bedanken voor een prima gefloten wedstrijd, champagne schudden en laten knallen die flessen, proosten op alweer een geweldige prestatie. De koppositie en daarmee het 7e KAMPIOENSCHAP is een feit, nu 10 wedstrijden gespeeld, 30 punten gehaald, 50 doelpunten voor en maar 5 tegen. Meiden PROFICIAT!!!!!

En als klap op de vuurpijl heeft Fons (erg bedankt) een sponsor voor dit team kunnen regelen. Binnenkort lopen alle meiden in spiksplinternieuwe trainingspakken met Transmission (sponsor bedankt) erop. Dit zorgt voor een groep blije meiden die over een tijdje spik en span naar wedstrijden kunnen.

MOC’17 MA1 – Internos MA1: 5 - 1

MOC’17 MA1 KAMPIOEN!!!!