Bergen op Zoom, zaterdag 21 januari 2012 - Na een nogal regenachtige week zorgden MOC E3 en MOC E4 tot groot enthousiasme van het publiek voor een ware doelpuntenregen. Onder winderige omstandigheden werden op een zwaar veld de punten gedeeld: 4-4. Coaches Ron Noordhuizen en Joost van Uchelen waren na afloop unaniem: “Een zeer nuttige oefenwedstrijd en een groot compliment aan de E4 die het ons het met goed en aanvallend combinatievoetbal zeer lastig heeft gemaakt. Wij zullen de komende week nog veel aandacht moeten besteden aan meeverdedigen bij balverlies.”

Vanaf de aftrap waren de intenties duidelijk. Beide teams gingen vol voor de overwinning. De eerste aanvallen kwamen nog wel van de E3, maar echt gevaarlijk werd het niet. Na een minuut of tien kwam de E4 beter in het spel en dat leverde het nodige gevaar op. Keeper Bas Polman ontpopte zich tot de absolute uitblinker aan E3-zijde. Hij keerde bekwaam een aantal gevaarlijke schoten, maar was uiteindelijk toch kansloos na een goed uitgespeelde aanval. De E3 kwam echter in de tegenaanval alweer langszij toen Mouad Rabai vrij voor de keeper opdook en hard de bal in het doel schoot 1-1. De E3 werd daarna sterker. Een vlammend schot van grote afstand van Sander van Uchelen werd door de keeper van de E4 knap onschadelijk gemaakt. Even later liet Sander zien dat een week met griep in bed geen invloed had gehad op zijn schotkracht. Ditmaal raakte hij het hoofd van één de verdedigers. Ismaël el Mourabet liet vervolgens zien een heel behendige en snelle spits te zijn. Hij was de complete verdediging te snel af en scoorde beheerst de 2-1. Daarna volgde het mooiste doelpunt van de ochtend. Uit een corner van de E4 werd de bal prachtig met het hoofd in de kruising gewerkt. De E3 was de rest de eerste helft sterker en kwam wederom via Ismaël verdiend op een 3-2 voorsprong.

Na rust had de E3 een licht veldoverwicht. Verdedigers Bas Noordhuizen en Tijmen Jungbeker wisten keer op keer vroegtijdig de aanvallen van de E4 te onderbreken en de aanvallers Jurre Verdult en Ismaël aan het werk te zetten. De 4-2 viel na een knappe solo van Martijn Franken, die uiteindelijk van dichtbij kon binnenschieten. De E3 verzuimde daarna de voorsprong uit te bouwen. Verder dan wat schoten naast en over en één op de paal kwam de E3 niet. Dat gaf de E4 het vertrouwen dat er toch nog wat te halen viel en onder luide aanmoedigingen van het publiek begonnen ze aan een waar slotoffensief. Door twee goed uitgespeelde doelpunten kort na elkaar werd uiteindelijk een zwaarbevochten maar zeer verdiend gelijkspel uit het vuur gesleept: 4-4.