s.v. M.O.C.'17

MOC Journaal

Altijd op de hoogte van het laatste nieuws

Na de uitermate spannende wedstrijd van vorige week stond er vandaag een op papier eenvoudigere ontmoeting op het programma tegen de nummer laatst van de huidige ranglijst. Iedereen had er zin in en de voorspelde regen bleek ook nog eens mee te vallen. Kortom, een ontspannen sfeer. Nou, niet voor iedereen. De coach waakte duidelijk voor overmoed, en probeerde iedereen scherp te houden, inclusief de leider die alle telefoons en sleutels onbewaakt in de kleedkamer had achtergelaten.

De wedstrijd begon met veel inzet, maar ook een beetje rommelig. We speelden vooral op de helft van Virtus en daar was het gewoon vol. De jongens probeerden wel mooie passjes te geven, maar het was lastig combineren in de drukte en Virtus stoorde ook prima. Toch viel de 1-0 al snel door een goal van Martijn in de 5e minuut, en in de 10e minuut scoorde Soheil na wederom een fraaie pass van Lars. Op dat moment bedacht de verslaggever dat deze wedstrijd weleens een aanslag op zijn geheugen kon gaan worden, en was hij zo wijs van de verdere ontwikkelingen aantekeningen te maken. Dat leek toch een beetje voorbarig want het volgende kwartier waren er wel kansen maar geen goals, maar in de 28e minuut schoot Robin zeer fraai vanuit de tweede lijn binnen, een afstandsschot zoals hij bij de training en warming-up vaak laat zien maar nu dus ook een beloning in een wedstrijd. En alsof de goal nog niet fraai genoeg was kopte hij drie minuten later ook nog eens knap raak uit een hoekschop van Soheil. Daarmee was de coach gerust gesteld dat de drie punten mee naar Bergen op Zoom zouden gaan en kon hij in de tweede helft naar harte lust gaan wisselen en verder werken aan het vergroten van de spelvreugde.

Het begin van de tweede helft was er een om in te lijsten. Niemand minder dan Rijk schoot zijn eerste goal van de competitie binnen in de eerste minuut na rust, Lars poeierde een minuut later de 6-0 binnen en vond dat zo leuk dat hij het precies een minuut later nog eens deed. Drie goals in drie minuten uit drie aanvallen! Daarna volgde gedurende 10 minuten een polonaise over het veld langs alle cornervlaggen met een extra rondje om de dug-out, deden de ouders de wave, werden selfies gemaakt met bewonderaars, handtekeningen uitgedeeld, etc. Gelukkig kregen we ook in die periode geen goal tegen, waarna Robert in de 48e minuut de mannen weer op het juiste spoor zette met een goal die hem ongetwijfeld met een flinke grijns door de rest van het weekend heeft doen gaan. Twee minuten hierna schoot Soheil de 9-0 binnen en toen was het de beurt aan keeper Matthijs die eens een penalty mocht nemen in plaats van tegenhouden. De bal lag in een kuiltje op de stip, Matthijs legde hem er keurig naast, de scheids verschoof de bal een beetje waarop deze weer in het kuiltje daalde, waarna Matthijs dacht ‘oké, dan maar zo’ en hem strak langs de paal in de goal schoot: 10-0! Daarna nog even aanzetten, en achtereenvolgens Martijn met een schot na een snelle uitbraak, Vincent met een knal uit de rebound en Raf met een mooi wippertje over de keeper brachten de eindstand op maar liefst 13-0. Wie goed heeft meegeteld weet dat er maar liefst 9 verschillende spelers hebben gescoord, wat een collectief! En wie minder goed kan tellen ziet dat we achterin de 0 hebben gehouden, ook top!

Nu hebben we twee weken geen wedstrijden en gaan Jeroen en Jack extra trainen op wat er nog beter kan en dan gaan we op voor de laatste twee wedstrijden die ons een mooie plek op de eindranglijst kunnen bezorgen. Mannen, het was weer een genoegen om jullie aan het werk te zien!

Na vorige week een flinke dosis zelfvertrouwen te hebben getankt, vertrokken we vandaag richting Willemstad voor de wedstrijd tegen Kogelvangers JO15-2, een team dat al zijn wedstrijden nog had gewonnen en een fraai doelsaldo van 18 voor en maar 2 tegen kon laten zien. Dat beloofde dus een pittige wedstrijd te worden. Menig coach zou tegen zo’n tegenstander de nu al veelbesproken 3-3-4 opstelling een beetje wijzigen, en een extra mannetje achterin zetten. Zo niet de coach van de JO15-5, ondanks voorzichtige suggesties in zijn richting. Deed hij daar wijs aan? Was het kamikaze of geniaal?

De eerste minuut, nee de eerste 10 seconden, van de wedstrijd leverde een duidelijk antwoord op: kamikaze. De spits van Kogelvangers werd direct gelanceerd, liet drie verdedigers achter zich en we stonden 1-0 achter. Het commentaar van de coach was tot in Bergen op Zoom te horen. Tactiek aanpassen zou je denken? Nee, niks daarvan! Gewoon beter uitvoeren. En …… daar zat wat in. Want net als vorige week waren we veel in de aanval, en zagen de aanvallen er soms ook erg fraai uit: bal veroveren, strakke pass richting vleugelaanvallers, mannetje voorbij, voorzet en alleen wat pech en slordigheden bij de afwerking. Maar de inzet en beleving, wow, dat was allemaal dik in orde. En de beloning kwam met een goal van Martijn, niet de fraaiste goal maar wel een verdiende na flink doorzetten en een sliding waarbij bijna niet alleen de bal maar ook een verdediger en de keeper mee de goal in verdwenen. En daarna kwam Lars met een voor hem kenmerkende onverzettelijke bulldozer actie sterk opzetten en hij schoot de 2-1 binnen, al kan uit videobeelden ook best blijken dat Vince nog net het beslissende tikje gaf waarmee de bal over de lijn ging.

Daarmee was het rust en kregen de spelers van Jeroen een gedegen technische bespreking en peptalk. Enkele vaders waren op dat moment 30 meter verder bij de toiletten, maar dat maakte niet uit want de akoestiek was dermate uitmuntend dat de bespreking ook daar uitstekend was te volgen.

Dan de tweede helft. De inzet was onverminderd groot, maar met een blessure hier en grote vermoeidheid daar werd het een echt gevecht en de tegenstander had meer verse wissels dan wij. Het werd 2-2, helaas. Maar kort daarna kregen we een vrije trap die Lars slim nam met een passje naar Soheil die zijn klasse met een mooi schot liet zien: 3-2. Daarna begon de druk van Kogelvangers pas echt toe te nemen, en wankelden we. Het lukte niet een bal achterin weg te knallen en daar viel de bal ineens voor een verkeerde voet: 3-3. En kort daarna werd het zelfs 4-3 voor Kogelvangers en leken we onszelf hier echt tekort te doen. Of toch niet? De mannen bleven ondanks de vermoeidheid bewonderenswaardig hard werken, en kregen nog steeds kansen. En jawel, bal weer veroverd op het middenveld, pass naar rechts, naar binnen trekken en Martijn knalt ‘m heerlijk diagonaal in de kruising: 4-4! Euforische taferelen in het veld en langs de lijn! Zelfs toen kon het nog beide kanten op, maar de tijd zat erop en met deze stand konden we prima leven. Want als we eerlijk zijn en goed telden kwam alleen al in de eerste helft maar liefst 5x een speler van Kogelvangers alleen voor keeper Matthijs, en hij hield ongelooflijk knap 5x zijn doel schoon. En zo hadden we meer uitblinkers, zoals revelatie Raf op linksachter, supergoed! En Vince en Mathijs die, zo hoorden we in de auto naar huis, perfecte passen gaven voorin. En Robin die erg goed afwisselde met de man voor hem, een echte tandem. En Tom, zo hard gewerkt op het middenveld en nog maar net in staat om zelf naar de kleedkamer te lopen. En Rijk, jaja, wat heb je weer veel opgelost achterin, net als Lennard die zelfs zonder rugdekking nog even netjes zijn man uitspeelt, technisch fraai hoor. Robbert die voorin vol de duels in ging, schietend én koppend, en daar was dan natuurlijk nog Freek, man wat heb jij een spelinzicht. Net of je al 10 seconden voor anderen het zien weet waar de bal naartoe zal gaan. (Even tellen: ja, iedereen genoemd ).

Mannen, het was een superleuke wedstrijd om te zien en te ervaren. Nog leuker dan tegen Beek Vooruit. Het rondje dat Jeroen gaf hebben jullie echt dik verdiend! Ga zo door!

Er zijn van die zaterdagen dat je al ruim voor de wedstrijd vermoedt dat het ‘m vandaag misschien net niet gaat worden. Bij het instappen in de auto laat zoonlief zijn voetbalschoenen zien, en hoewel je denkt dat ‘ie gaat zeggen dat hij voor de derde keer in een jaar eruit is gegroeid, is er nu een technisch mankementje: de zool ligt er half af. Hij had al eerder geconstateerd dat er een probleempje aan zat te komen, maar door de drukte van alledag was het ons ontschoten en nu hadden we een serieus probleem. Geen andere keuze restte ons dan linea recta naar de sportwinkel te gaan, en daar zonder nadenken precies dezelfde schoenen uit het rek te halen, alleen een maatje groter. Nee, nog een half maatje groter. Hè, meent de verkoopster dan nou, nóg een maat groter?!

Daarna snel door naar Hoeven waar de rest al is begonnen aan de warming-up. Eén jongen valt op omdat hij zijn trainingsjack aan heeft: huurling Lucas van de JO15-3. Natuurlijk moet hij even netjes op het digitale wedstrijdformulier worden vermeld, en omdat ik die al eerder die week had verstuurd toen ik nog dacht dat we ruim genoeg spelers hadden, moet ik dit laten doen door de wedstrijdcoördinator van Hoeven. ‘Laat zitten, joh,’ zegt hij joviaal, en al snel begrijp ik waarom. Op mijn vraag aan de trainer van Hoeven of dit hetzelfde team is als waar we vorig jaar tegen speelden, antwoordt hij dat er vandaag een allegaartje van spelers staat. Door de herfstvakantie heeft hij spelers van diverse teams geleend, dus het zou best kunnen dat het correct invullen van het wedstrijdformulier ook voor hen een beetje te veel werk was.

De wedstrijd begint hoopvol. Al in de eerste minuut komt een aanvaller van ons alleen voor de keeper, maar zijn inzet is net niet goed genoeg. Hoeven is iets scherper, en plots staan we met 1-0 achter. Gelukkig breekt Soheil na een kwartier knap door op links, ontdekt dat de bal voor zijn linkervoet ligt, neemt even de tijd om hem voor zijn rechtervoet te leggen en schiet knap de verdiende 1-1 binnen. Daarna gaat het op en neer. Wij breken een paar keer gevaarlijk snel uit, maar missen net wat scherpte voorin. En hebben met een bal op de lat ook wel pech. Hoeven laat kort voor rust zien hoe het wel moet, en hun beste man schiet de 2-1 en 3-1 binnen. Na rust geloven we nog precies een minuut in een goed resultaat. Dan vallen uit een onduidelijke situatie en een gewone goal de 4-1 en 5-1. Tsja, en wat dan? Nou, gewoon blijven proberen, laat dat de les zijn. Een kwartier voor tijd schiet Lars geheel op eigen kracht na een solo de 5-2 binnen en Raf een paar minuten later de 5-3. En dan wordt het toch nog even een gekke wedstrijd. Het spel wordt fanatieker, van twee kanten ook wat meer op het randje, en er volgen twee reuze kansen voor ons. Stel toch eens dat die er ook nog ingaan…. Maar dat gebeurt niet en dus blijft het 5-3 voor Hoeven.

Zoals gezegd is de les dat er altijd kansen komen als je er voor blijft gaan, en verdienen de mannen een compliment omdat ze ook bij een 1-5 achterstand hun best zijn blijven doen. Dat was een dag later bij Feyenoord na de 1-4 tegen Ajax wel anders, al hadden zij minder tijd dan wij om nog terug te komen. Lucas, bedankt voor het meespelen! Zeker in de tweede helft had je het heel druk en heb je veel tegengehouden. Ik hoop dat je vader een mooie foto heeft kunnen maken voor het familiealbum: samen met je broer in het hart van de verdediging :)

Op naar volgende week: thuis op het hoofdveld tegen de JO15-4. Ik kan me niet herinneren ooit in een competitie tegen een team van onze eigen vereniging te hebben gespeeld, maar laten we er weer een mooie en sportieve wedstrijd van maken tegen een team waarin jullie ongetwijfeld een paar vriendjes en bekenden hebben.

Pagina 1 van 2

2591 Banner 728x90

s.v. M.O.C’17

Clubservice

Business

Adres

s.v.M.O.C.’17

Olympialaan 51

4624VA Bergen op Zoom

Tel: 0164-240613
Mail:

 

Correspondentieadres:

Postbus 115

4600AC Bergen op Zoom